Aerobic Belly Dance Fat Burning ขอให้ลอง

posted on 16 May 2010 14:04 by ohyoyoo

ใครเต้นได้ครบ 4 part แบบไม่หยุด และหน้าคงความแป้นแล้นได้เยี่ยงสองนางดังกล่าวนั้น 

ขออันเชิญรับโล่เธอผู้ไม่แพ้ ไปเลยคะ 

ได้ลองกับตัวแล้วพบว่า ยิ่งเต้น เสียงเพลงยิ่งเบาลง ยิ่งเต้นภาพยิ่งพร่ามัว ยิ่งเต้นจังหวะเริ่มมั่ว สรุปได้เลยว่า 

เจ้จาาาาาาาาาเปนนนนนนนลมมมมมมมมมมม

สองนางในวิดีโอมีเสน่ห์เหลือเกิน พลิ้วไหวยังกะกิ่งไผ่ เหนแล้วหลงรัก ประทับจิต แต่ใต้ความงดงามนั้น 

กล้ามเนื้อเปนมัด แม่จ้าวววววว ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอนที่เต้นได้ 

ไม่เข้าใจยิ้มได้ไงวะ เต้นอยุ่นะ เหนื่อยอยุ่นะ กล้ามเนื้อทำงานเยี่ยงทาสนะ คนธรรมดาหาใช่ไม่ นับถือคะ

 

ขอให้ลอง เพราะลองแล้ว ตอนนี้ไม่อยากเดินไปไหน หะหะหนูปวดขาาาาาาาาาา

แต่เรื่องแบบเนี้ยมันท้าทายนักแล สักวันจะไปเต้นยิ้มแข่งให้ชนะสองนางเจ้าให้ได้ ฮ่าฮ่าฮ่า

edit @ 16 May 2010 14:26:18 by ohyoyoo

รถไฟฟ้า ไปแล้วนะเออ

posted on 25 Apr 2010 00:35 by ohyoyoo

โบกมือบ้ายบายยยย

เกิดมาชิลโดยกำเนิดหรือไงไม่ทราบ รถไฟขบวนสุดท้ายจากลาไปแล้วแต่ข้างในชิลจิงจัง ไม่เดือดเนื้อร้อนใจประหนึ่งพี่ยามเค้าจะใจดีเปิดประตูให้อีเด็กตาดำๆ ตัวบวมๆ หลุดติ่งไปอีกหนึ่งหน่อ เป็นข้อสงสัยให้ชาวบ้านด่าเล่น ก็เปล่า แล้วกูจะกลับบ้านยังไง เอิ่ม...ได้แต่ยืนตาเป็นจุด หัวกลวง และปวดหน่วงกะน่องที่ชั้นจ้ำอ้าวมา เจอใคไม่ทัก ไม่รุ้จักกันชั่วคราว

ถามว่าเศร้ามั้ย? เศร้าจิต ใจตก ไปหนึ่งอึก

แล้วแกจะเอาไง? เออนั่นดิ ใคถามไรตอนนั้นก้อตอบได้แต่หนูไม่รุ้

จะกลับมั้ยเนี่ยบ้านอะ? กลับสิ เฮ้ยหรือจะไปเกาะบ้านเพื่อนให้มันตกใจเล่นสักคืน ไปออดอ้อนว่าหนุตกรถ หนุน่าสงสาร หนูช้อปเพลินไปนี้ด หึหึหึ

โอเคหาทางกลับบ้านดีกว่า เพื่อนๆคะคุณคือความหวังในชีวิตอันแสนดัดจริตของเรา บอกหนูทีว่าบ้านหนูอยู่ทางไหน มีหนทางอันใดที่จะสิงสู่ถึง คิดคะเพื่อน คิดคะ คิดกันไป เพราะตอนนี้หัวเพื่อนเบาโหวง มิสามารถประมวลได้สักระยะ คิดออกมั้ย นั่นละ นั่นแล้ว ใกล้แล้ว ใกล้เข้ามา

และแล้ว แสงไฟอันเลือนรางก็ค่อยๆเยื้องกายมาทาบฉายร่างกายของเรา นั่นไงทางนั้น เจ้าเห็นรึไม่ จงเดินตามเส้นทางสายนี้ ที่สุดของแสงสว่างคือปลายทางแห่งความคาดหมาย หมาย หมาย หมาย ฮ่อๆๆๆ ขอบจาย ขอบจาย ได้กลับบ้านแล่ว เก๋ที่สุด แต่มาสะดุดความเก๋ตรงที่ ประชาชนแอนชีจะล้นไปมั้ย เยอะไปรึป่าว ต่อแถวซื้อตั๋วกันเผื่อวันพรุ่งหรืออย่างไรแถวยาวแปดตลบ ขดแล้วขดอีก อกอีแป้วจะตกแตก แต่ยังไงก้อต้องต่อ

มันก้อมาถึงจุดที่ว่าได้ถามตัวเอง แล้วแกจะรีบไปไหน บ้านนะยังไงก้อถึง ถึงบ้านก่อนได้เปิดแผ่นป้ายเพิ่มรึไง อย่ามาาาาาาา นู่นนนนนนไปต่อไป้ หลังจากนั้นเป็นต้นมาความชิลก็บังเกิดตลอดทริปการเดินทางกลับบ้านอย่างมีความสุขตลอดไป ดะดะเดี๋ยวซี!!! ใช่ว่าmrtจะบริการป้อนเข้าประตุบ้านสะเมื่อไร โผล่ขึ้นมาภาคพื้นดินได้ ฝูงชนยังคงเหนียวแน่นไม่ลดน้อยบางตาให้ใจชื้น แต่กลับมาเบียดกันบนรถเมลจนแฉะ อ็ะ อะไรลอยมานั่นนะ ความชิลมันมาอีกแล้วววววว นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้มาเบียดเสียดร่วมชะตากรรมกะเหล่าบรรดาคนรักเสาเหล่านี้ ไม่ใช่โอกาสนี้จะมากันบ่อยน้า บุญน้อย หน้าตาไม่มีดีกรีเนี่ยอย่าได้ริกันเลยทีเดียว แถมยังได้พบเห็นน้ำใจกะตัวด้วย งานนี้ปลาบปลื้ม น้ำตาปริ่ม เค้าเอื้อเฟื้อเสากันดีเหลือเกิน ซาบซึ้ง จะร้องอะจะร้อง ไม่ๆๆ จะมาต่อมแตกกลางสาธารณชนมันจะไม่งาม อึ้บ อึ้บ ข่มไว้ลุก ข่มไว้ เด๋วก้อถึงบ้านน้าาาาาาาาา อ้า บ้าน บ้าน ใช่ว่าถึงบ้านความชิลจะบินหนีไป บอกได้เลยว่ายังคุกรุ่นอยุ่ในใจเสมอ จุ้บ จุ้บ

ชิล....ใครคิดว่าไม่สำคัญ ชิลคำเดียวเท่านั้น ทำเอาชั้นสั่นไปทั้งตัว 

++ขอความชิลจงสถิตอยุ่ในตัวเจ้า MAY THE CHILL BE WITH YOU NAJA++

 

 

ใจร่มๆกันหน่อยตัวเธอ เค้าอะแอบเป็นห่วงนะไทยชน 

กิน so lo mon s ดีกว่า

posted on 20 Aug 2009 22:12 by ohyoyoo

ไม่ไหวแล้วนะ วิชาที่สำคัญที่สุดแต่โง่ที่สุด organic chemistry ที่รัก

รักนะแต่ไม่ค่อยแสดงออกก็เท่านั้น ไม่เห็นต้องงอนกันขนาดนี้

เธอหรือเราที่เปลี่ยนไป เราไม่เข้าใจเธอเลย เรื่องราวสำคัญของเธอ เราก็พยายามจำนะ

แต่ชีวิตเธอล้วนแต่ประกอบไปด้วยสิ่งที่ไม่น่าจดจำ แล้วยังเรื่องที่คล้ายๆๆกัน มันทำให้ชั้นสับสนในตัวเธอ

เธอต้องการอะไรจากชั้นก็บอกกันมาตรงๆๆ ไม่งั้นเราคงไม่มีวันมาบรรจบกันได้

พรุ่งนี้ชั้นและเธอต้องเปิดอกคุยกัน ถ้าชั้นทำอะไรผิดพลาดก็ เสียใจนะ ไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นเลย

มันเจ็บทั้งสองฝ่าย หันหน้ามาคุยกันดีๆๆเหอะ ขอร้อง อย่าทำร้ายชั้นอีกเลย

 

พรุ่งนี้มีquiz org chem เพ้อจัดเลยตอนนี้

อยากจะกินtext ผัดเผ็ดtext น่าจะอร่อยดี